|
|
 |
 |
|
|
१ आदिपर्व.jpg)
॥ श्रीः ॥
1.210. अध्यायः 210
Mahabharata - Adi Parva - Chapter Topics
द्रुपदप्रश्नानन्तरं युधिष्ठिरेण स्वेषां पाण्डवत्वकथनम्॥ 1 ॥ द्रौपद्याः पञ्चपत्नीत्वे द्रुपदस्य विवादः॥ 2 ॥ व्यासागमनम्॥ 3 ॥
Mahabharata - Adi Parva - Chapter Text
वैशम्पायन उवाच। 1-210-0x(1157)(9210)
तत आहूय पाञ्चाल्यो राजपुत्रं युधिष्ठिरम्।
परिग्रहेण ब्राह्मेण परिगृह्य महाद्युतिः॥ 1-210-1(9211)
पर्यपृच्छददीनात्मा कुन्तीपुत्रं सुवर्चसम्।
कथं जानीम भवतः क्षत्रियान्ब्राह्मणानुत॥ 1-210-2(9212)
वैश्यान्वा गुणसंपन्नानथ वा शूद्रयोनिजान्।
मायामास्थाय वा सिद्धांश्चरतः सर्वतोदिशम्॥ 1-210-3(9213)
कृष्णाहेतोरनुप्राप्ता देवाः संदर्शनार्थिनः।
ब्रवीतु नो भवान्सत्यं सन्देहो ह्यत्र नो महान्॥ 1-210-4(9214)
अपि नः संशयस्यान्ते मनः संतुष्टिमावहेत्।
अपि नो भागधेयानि शुभानि स्युः परन्तप॥ 1-210-5(9215)
इच्छया ब्रूहि तत्सत्यं सत्यं राजसु शोभते।
इष्टापूर्तेन च तथा वक्तव्यमनृतं न तु॥ 1-210-6(9216)
श्रुत्वा ह्यमरसङ्काश तव वाक्यमरिंदम।
ध्रुवं विवाहकरणमास्थास्यामि विधानतः॥ 1-210-7(9217)
युधिष्ठिर उवाच। 1-210-8x(1158)
मा राजन्विमना भूस्त्वं पाञ्चाल्य प्रीतिरस्तु ते।
ईप्सितस्ते ध्रुवः कामः संवृत्तोऽयमसंशयम्॥ 1-210-8(9218)
वयं हि क्षत्रिया राजन्पाण्डोः पुत्रा महात्मनः।
ज्येष्ठं मां विद्धि कौन्तेयं भीमसेनार्जुनाविमौ॥ 1-210-9(9219)
आभ्यां तव सुता राजन्निर्जिता राजसंसदि।
यमौ च तत्र कुन्ती च यत्र कृष्मा व्यवस्थिता॥ 1-210-10(9220)
व्येतु ते मानसं दुःखं क्षत्रियाः स्मो नरर्षभ।
पद्मिनीव सुतेयं ते ह्रदादन्यह्रदं गता॥ 1-210-11(9221)
इति तथ्यं महाराज सर्वमेतद्ब्रवीमि ते।
भवान्हि गुरुरस्माकं परमं च परायणम्॥ 1-210-12(9222)
वैशम्पायन उवाच। 1-210-13x(1159)
ततः स द्रुपदो राजा हर्षव्याकुललोचनः।
प्रतिवक्तुं मुदा युक्तो नाशकत्तं युधिष्ठिरम्॥ 1-210-13(9223)
यत्नेन तु स तं हर्षं सन्निगृह्य परंतपः।
अनुरूपं तदा वाचा प्रत्युवाच युधिष्ठिरम्॥ 1-210-14(9224)
पप्रच्छ चैनं धर्मात्मा यथा ते प्रद्रुताः पुरात्।
स तस्मै सर्वमाचख्यावानुपूर्व्येण पाण्डवः॥ 1-210-15(9225)
तच्छ्रुत्वा द्रुपदो राजा कुन्तीपुत्रस्य भाषितम्।
विगर्हयामास तदा धृतराष्ट्रं नरेश्वरम्॥ 1-210-16(9226)
आश्वासयामास च तं कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम्।
प्रतिजज्ञे च राज्याय द्रुपदो वदतां वरः॥ 1-210-17(9227)
ततः कुन्ती च कृष्णा च भीमसेनार्जुनावपि।
यमौ च राज्ञा संदिष्टं विविशुर्भवनं महत्॥ 1-210-18(9228)
तत्र ते न्यवसन्राजन्यज्ञसेनेन पूजिताः।
प्रत्याश्वस्तस्ततो राजा सह पुत्रैरुवाच तम्॥ 1-210-19(9229)
गृह्णातु विधिवत्पाणिमद्यायं कुरुनन्दनः।
पुण्येऽहनि महाबाहुरर्जुनः कुरुतां क्षणम्॥ 1-210-20(9230)
वैशम्पायन उवाच। 1-210-21x(1160)
तमब्रवीत्ततो राजा धर्मात्मा च युधिष्ठिरः।
`ममापि दारसंबन्धः कार्यस्तावद्विशांपते॥ 1-210-21(9231)
तस्मात्पूर्वं मया कार्यं तद्भवाननुमन्यताम्।' 1-210-22(9232)
द्रुपद उवाच।
भवान्वा विधिवत्पाणिं गृह्णातु दुहितुर्मम।
यस्य वा मन्यसे वीर तस्य कृष्णामुपादिश॥ 1-210-22x(1161)
युधिष्ठिर उवाच। 1-210-23x(1162)
सर्वेषां महिषी राजन्द्रौपदी नो भविष्यति।
एवं प्रव्याहृतं पूर्वं मम मात्रा विशांपते॥ 1-210-23(9233)
अहं चाप्यनिविष्टो वै भीमसेनश्च पाण्डवः।
पार्थेन विजिता चैषा रत्नभूता सुता तव॥ 1-210-24(9234)
एष नः समयो राजँल्लब्धस्य सह भोजनम्।
न च तं हातुमिच्छामः समयं राजसत्तम॥ 1-210-25(9235)
`अक्रमेण निवेशे च धर्मलोपो महान्भवेत्।'
सर्वेषां धर्मतः कृष्णा महिषी नो भविष्यति।
आनुपूर्व्येण सर्वेषां गृह्णातु ज्वलने करान्॥ 1-210-26(9236)
द्रुपद उवाच। 1-210-27x(1163)
एकस्य बह्व्यो विहिता महिष्यः कुरुनन्दन।
नैकस्या बहवः पुंसः श्रूयन्ते पतयः क्वचित्॥ 1-210-27(9237)
`सोऽयं न लोके वेदे वा जातु धर्मः प्रशस्ते।'
लोकवेदविरुद्धं त्वं नाधर्मं धर्मविच्छुचिः।
कर्तुमर्हसि कौन्तेय कस्मात्ते बुद्धिरीदृशी॥ 1-210-28(9238)
युधिष्ठिर उवाच। 1-210-29x(1164)
सूक्ष्मो धर्मो महाराज नास्य विद्मो वयं गतिम्।
पूर्वेषामानुपूर्व्येण यातं वर्त्माऽनुयामहे॥ 1-210-29(9239)
न मे वागनृतं प्राह नाधर्मे धीयते मतिः।
एवं चैव वदत्यम्बा मम चैतन्मनोगतम्॥ 1-210-30(9240)
`आश्रमे रुद्रनिर्दिष्टाद्व्यासादेतन्मया श्रुतम्।'
एष धर्मो ध्रुवो राजंश्चरैनमविचारयन्।
मा च शङ्का तत्र ते स्यात्कथंचिदपि पार्थिव॥ 1-210-31(9241)
द्रुपद उवाच। 1-210-32x(1165)
त्वं च कुन्ती च कौन्तय धृष्टद्युम्नश्च मे सुतः।
कथयन्त्विति कर्तव्यं श्वः काल्ये करवामहे॥ 1-210-32(9242)
वैशम्पायन उवाच। 1-210-33x(1166)
ते समेत्य ततः सर्वे कथयन्ति स्म भारत।
अथ द्वैपायनो राजन्नभ्यागच्छद्यदृच्छया॥ ॥ 1-210-33(9243)
इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि वैवाहिकपर्वणि दशाधिकद्विशततमोऽध्यायः॥ 210 ॥
Mahabharata - Adi Parva - Chapter Footnotes
1-210-1 ब्राह्मेण ब्राह्मणार्थणुचितेनाभ्युत्थानादिना परिग्रहेण आतिथ्येन॥ 1-210-6 इष्टापूर्तेन हेतुना। अनृतं न वक्तव्यमिति। अनृतभाषणे इष्टापूर्ते नश्येतामित्यर्थः॥ 1-210-20 क्षणं देवपूजाद्युत्सवम्॥ 1-210-24 अनिविष्टः अकृतविवाहः॥ 1-210-25 समयो नियमः॥ 1-210-26 ज्वलने ज्वलनसमीपे॥ 1-210-27 पुंसः पुमां सः॥ 1-210-29 यूयं च वयं च वयं। पूर्वेषां प्रचेतःप्रभृतीनाम्। तैर्यातं वर्त्म बहूनामेकपत्नीत्वमनुयामहे। तच्च आनुपूर्व्येणैव न त्वक्रमेण॥ दशाधिकद्विशततमोऽध्यायः॥ 210 ॥

|
 100000 shlokas.jpg)
|
|
"Bharathiya Sanatana Dharm" and Sanatana Dharmam & Dharmo rakshati Rakshitha logo are our trademarks. Unauthorised use of "Sanatana Dharmam & Dharmo rakshoati Rakshitha" and the logo is not allowed. Copyright © sanatanadharm.com All Rights Reserved . Made in India. |
| |
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|